mei 22nd, 2013 | Posted by Liselot in Geen categorie

Lees verder over aanbesteding vertaaldiensten door de Nederlandse overheid en waarom ik ervoor kies om mijn geluk te beproeven bij de EU:


Binnen vakverenigingen van vertalers en in de politiek wordt hiervoor al langer aandacht voor gevraagd. Zo zet de Vereniging Platvorm Zelfstandige Ondernemers zich in voor de belangen van de zelfstandige vertaler. Ook Mei Li Vos van de PvdA en Sharon Gesthuizen van SP trekken zich deze belangen gelukkig aan en hebben meegedaan aan een zogenaamd ronde tafel gesprek over onder meer de tarieven van vertalers.

PZO zegt: “De marktpositie van zelfstandige tolken en vertalers moet verbeterd worden. Als ministeries efficiënter en gerichter de opdrachten direct uitzetten in de markt, dan zal ook de overheid kunnen voldoen aan haar doelstellingen van kostenbesparingen. Nu vloeit immers een groot deel van het budget weg naar partijen in de markt die geen toegevoegde waarde leveren.” Zij vindt dat ZZP’ers direct toegang moeten krijgen tot aanbestedingen.

Al met al: kommer en kwel voor de zelfstandige vertaalondernemer die voor de overheid wil werken.

“Ja, en dus? Waar maak je je druk om? Ga je toch gewoon voor een ander werken?”, zo vraagt u zich misschien af. Een sterke vraag.

Ja, waaróm zou je je verlagen tot zo’n behandeling? Een behandeling als ware je werkzaam aan de lopende band, waarbij men lijkt te denken: voor jou honderd anderen die dezelfde identieke productjes afleveren. Terwijl vertalers meestal universitair geschoolde professionals zijn die hun vak betrokken en serieus met toewijding uitoefenen, research doen en uren aan het werk besteden totdat het goed is en daar bovenop nog een bedrijf moeten runnen, met alle marketing- en administratie-uren die daarbij komen kijken. Waarom zou je? Zoek andere klanten en laat die overheid lekker in haar sop gaarkoken met haar absurde beloningsstelsel en bevordering van monopolieposities van vertaalbureaus die verdienen ten koste van de mensen die het werk uitvoeren?

Een terechte vraag, en ik ga er inderdaad voorlopig, in elk geval tot er iets verandert in de manier van aanbesteden bij de Nederlandse overheid, mijn tijd niet aan verkwanselen.

Maar ik zou maar wát graag willen. De onderwerpen zijn uiteenlopend en interessant. Ik ben jurist, ik kan schrijven, ik heb een achtergrond in veel van de onderwerpen waar de overheid in bezig is. Ik zou het leuk vinden. Het gaat bij de overheid natuurlijk om de details en om het perfect overbrengen van een boodschap (althans, zo denk ik erover, want met dit aanbestedingsbeleid lijkt de overheid dit zelf niet zo bijster belangrijk te vinden, maar dat terzijde). De overheid en ik: we zouden heel gelukkig met elkaar kunnen zijn. Maar het is ons niet gegund. Ik geef de overheid de schuld.

Maar nu opent zich een nog veel bijzonderdere mogelijkheid. Ik ben overtuigd pro-Europa. Puntje van kritiek is nog wel dat de kosten van heen-en-weer reizen tussen Brussel en Straatsburg van het Parlement wel wat minder zouden kunnen. En de luxe positie van de ambtenaren is geweldig, maar misschien wel ietwat overdone in verhouding met die van de nationale ambtenaren. Maar verder: ik ben vóór, het heeft ons veel welvaart gebracht, in tegenstelling tot wat de meer korte termijnideeën die nu populair zijn ons willen doen geloven, en het heeft ons verdraagzaamheid en flexibiliteit gegeven. Stabiliteit en vrede. Ik ga freelancen voor Europa!

Fingers crossed….

 


Vind je deze (of een andere) blog interessant? ‘Like’ hem!

En laat me weten wat je ervan vond, ik lees het graag hieronder in het commentaar.

Wil je de volgende keer meer lezen? [newsman-form id=’1′ horizontal]
 


Door Liselot Puiman

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.